تبلیغات
سایت جامع بهائیت - مطالب ابر الوهیت
 
معرفی وبگاه


از طریق ارتباط با ایمیل مدیر، می توانید مطالب خود را در این سایت ارسال نمائید.

مدیر سایت : میکائیل
نظرسنجی
سایت را چگونه ارزیابی می کنید؟








آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
logo-samandehi
ابزار تلگرام
سایت جامع بهائیت
بانک اطلاعات نقد فرقه های انحرافی
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               خلاصه مطالب                   ATOM
1395/01/7 :: نویسنده : سندس

 ادّعای‌ الوهیّت

شاید به‌ سادگی‌ باور کردنی‌ نباشد که‌ در نوشته‌های‌ <باب> و <بهاء> از الوهیّت‌ و ربوبیت‌ آن‌ها سخن‌ رفته‌ است‌ و دربارهِ‌ جلال‌ و جبروت‌ خود، رجزها خوانده‌اند. به‌ گونه‌ای‌ که‌ خود را <اصل‌ قدیم> و <ربّ جلیل> دانسته‌ و زمین‌ و آسمان‌ را ساختهِ‌ دست‌ توانای‌ خود، بلکه‌ آفریدهِ‌ صدای‌ نوک‌ قلم‌ خود خوانده‌اند. همهِ‌ انسان‌ها، حتی‌ فرشتگان‌ و مردگان‌ هزار سال‌ پیش‌ را بندهِ‌ خاکسار و آفریدهِ‌ ناچیز خود دانسته، جهانیان‌ را به‌ پرستش‌ خود دعوت‌ نموده‌اند.

 



ادامه مطلب


نوع مطلب : اعتقادات، 
برچسب ها : حسینعلی نوری، الوهیت، خرافات، انحراف سران بهاییت، ادعای خدایی،
لینک های مرتبط :


1395/01/1 :: نویسنده : سندس

از تجلی تا الوهیت و حلول

 از نگاه بهاییان مظاهر امر با یکدیگر از وحدتی باطنی بهره مندند.

رهبران بابی و بهایی به این حد قناعت نکرده، از این فراتر رفته، مدعی یگانگی مظاهر امر الاهی با ذات خدا شده اند. علی رغم اینکه بزرگان بهایی در برخی آثار خود خوانندگان و تابعان خود را از در افتادن به وادی تجسیم و حلول برحذر داشته اند (ربانی، 1988: 27) اما عبارات بر جای مانده از رهبران دو فرقه بابی و بهایی به گونه ای است که چاره ای جز حمل این گزاره ها بر ادعای الوهیت باقی نمی ماند. سید باب در بخشی از نوشته های خود خویشتن را مظهر ذات واحد الاهی بر می شمارد، از آن جمله در توقیعی که برای میرزا یحیی نوری ( صبح ازل ) فرستاد می نویسد:

ای اسم ازل گواهی بده بر من که هیچ خدایی نیست جز (من) که عزیز و محبوب هستم. سپس گواهی بده بر من که هیچ خدایی نیست جز (تویی) که مسلط و نگاه دارنده ای. به تحقیق که خداوند همه اشیا را از اولی که اول ندارد تا آخری که آخر ندارد به توسط مظهرش آفرید (نجفی، 1383: 299).

در این متن، با توجه به سیاق جملات دو ضمیر «من» و «تو» به گونه ای آورده شده اند که نهایتاً به خود نویسنده بازگشت می کنند. به نظر می رسد علت جایگزینی خدا و علی محمد در اینجا و در سایر متن های منسوب به او، نظیر تفسیر قیوم الاسماء و غیره همین «نظریه تجلی» باشد. طبق این نظریه،سید باب خود را محل تجلی اسما و صفات الاهی و آیینه تمام نمای خدا می داند. لذا بی وجه نیست اگر ضمایری که دال بر توحید خداوند است را به گونه ای استفاده کند که به خود او بازگشت کند.




ادامه مطلب


نوع مطلب : اعتقادات، 
برچسب ها : بهاییت، حلول، الوهیت، صبح ازل، هیکل ظهور،
لینک های مرتبط :