تبلیغات

کد تبلیغ در اینجا

در دوران پهلوى روحانیون و مردم چه اقداماتى را در مقابله با توطئه هاى بهائیان انجام دادند؟

نویسنده : فرید    |   تاریخ : 1394/10/17 18:39

گسترش سریع بهائیت در دوره پهلوى دوم با استفاده از امكانات عمومى كشور و تلاش بى وقفه آنان در جهت ضربه زدن به سنت هاى دینى و اجتماعى و منافع ملت ایران، واكنش جدى مردم و طبقات مختلف جامعه را به دنبال داشت. روحانیت و مرجعیت شیعه در طول تاریخ به مسائل و حوادث، اشخاص، فرقه ها، احزاب، ملل و نحل مختلف


                                   


 

با نگاهى دینى و موضعى از جایگاه مذهب نگریسته اند. نگاه مرجعیت شیعه بعد از شهریور 1320 به بهائیت نیز نگاهى دین مدارانه بود؛ چون بهائیان را گروهى بدعت گذار و دین ساز مى دانستند كه مكتب آنها بر هیچ بنیاد دینى و كتاب آسمانى بنیان نیافته بود، با آن مخالفت مى كردند. افزون بر آن، به دلیل وابستگى بهائیان به استعمار خارجى و استبداد داخلى و سوء استفاده بهائیان از این موقعیت، حساسیت عالمان شیعى مضاعف گردید.

دهه 1320 با پایان قرن اول بهائیت مطابق بود. طبق اسناد موجود در كتاب هاى بهائیان، پیش بینى شده بود كه با پایان قرن اول بهائیان، پیروزى آن آغاز خواهد شد و بسیارى از كشورها به بهائیت خواهند گروید.

 در یكى از دستورات شوقى افندى، رهبر بهائیان آمده بود: «... قبل از انقضاى قرن اول تكثیر مراكز و محافل در مدن و قراى در هر یك از ایالات، مهد امراللّه  است. مساعى فورى و مستمر، منظم و دلیرانه ضرورى. ملاعلى براى تضمین فتح و ظفر مهیا. احیاء فتوحات باهره را به كمال اشتیاق منتظرم...»[183]. به دنبال این دستور از رهبرى بهائیان در عكاى اسرائیل، محفل بهائیان در ایران در بخشنامه اى به تاریخ چهاردهم تیر 1322 مطابق با سیزدهم شهرالرحمه سال صدم بهائیان به بهائیان اعلام كرد كه: «... براى وصول به سرمنزل مقصود باید در این چند ماه محدود كه از آخرین سال قرن اول دوره بهائى باقى مانده، به همتى بى نظیر و فعالیتى بى مثیل مراحل باقیه را بپیمایند و در این سبیل بى نهایت جدیت و مداومت نمایند تا دستور مطاع مقدس به نحو اكمل و اتم اجرا و تنفیذ گردد...».[184] به این خاطر بهائیان با توجه به نفوذ سیاسى، اقتصادى و حمایت هایى كه از طرف شاه و بیگانگان مى شدند، فعالیت هایشان را تشدید كردند. و محافل ملّى بهائیان ایران برنامه هاى خود را براى گسترش بهائیت به مرحله اجرا گذارده و تبلیغات خود را به سرحد امكان رساندند.

مبلغین بهائى، آزادانه در شهرها و روستاها تردد و علناً مردم مسلمان را به كیش بهائیت دعوت مى كردند. آنان از زنان زیبا براى تبلیغ استفاده مى كردند تا بتوانند جوانان را بیشتر جذب كنند.

اقدامات دكتر برجیس بهائى[185] در كاشان در بى احترامى به قرآن و هتك  ناموس مردم و تبلیغ بهائى گرى در آن سال ها داستانى افسانه شده بود. بهائى ها در سرتاسر كشور، با تأسیس محفل هایى عده اى از مردم ساده لوح را دور خود جمع كرده، به اصطلاح آنها را بهائى كرده بودند در تهران نیز، مركزى بزرگ به نام «حظیره القدس» داشتند كه گنبد و تالارى بزرگ داشت. در چنین شرایطى روحانیت و مذهبیون كشور به شیوه هاى مختلف براى مقابله با بهائیت وارد میدان شدند و در هر فرصتى كه یافتند، علیه بهائیان از خود عكس العمل نشان مى دادند.[186]

آیه اللّه  بروجردى :

رفتار گستاخانه بهائیان، نفوذ و گسترش آنها بین سازمان هاى دولتى، شدت تبلیغات و فعالیت ایشان اعتراض شدید آیه اللّه  العظمى بروجردى و سایر بزرگان مذهبى را برانگیخت.[187]

دكتر مهدى حائرى یزدى علت مقابله شدید آیه اللّه  بروجردى با بهائیان را چنین ذكر مى كند: «در مسئله بهائى ها تا آنجایى كه ایشان تشخیص مى داد، كه بهائى ها یك گروه ناراحت كننده و اخلالگر در ایران هستند. مسئله صرف اختلاف مذهبى نبود. این طورى هم كه معروف بود تا یك اندازه اى هم درست بود كه این گروه یك نوع سر و سرى با منابع خارجى دارند و بیشتر مجرى منافع خارجى هستند تا منافع ملّى. در این طریق مرحوم آقاى بروجردى به هیچ وجه تردیدى از خودش نشان نمى داد كه [از] آن چه گروه بهائى ها از دستش برمى آید [جلوگیرى كند] از اذیت ها و كارهاى موذیانه اى كه بهائى ها دارند و درباره مسلمان ها دریغ نمى كنند. یعنى به طور مخفیانه افراد خودشان را وارد مقامات ادارى مى كنند و مقامات را اشغال مى كنند. بعد هم مسلمان ها را ناراحت مى كنند، مى زنند، از بین مى برند. از این كارها خیلى زیاد مى كردند. حالا بگذرید از این كه الان صورت حق به جانبى به خودشان مى گیرند. كارى ندارم به وضع فعلى، ولى آن زمان این شكل بود. واقعاً هر كجا كه دستشان مى رسید، به هر وسیله بود، هر مقامى بود اشغال مى كردند و سعى مى كردند دیگران را از بین ببرند یا وارد مجمع خودشان بكنند و كارهایى كه آن ها مى خواهند انجام بدهند... ولى ایشان [آیه اللّه  بروجردى] از این جریان و از این ماجرا آگاه بود و به هر وسیله اى بود جلوگیرى مى كرد...».[188]

از اوائل دهه 1330 به خصوص در دوره نخست وزیرى حسین علاء، دست بهائیان در امور كشور بازتر شد و پس از كودتاى 28مرداد، گستاخى آنان بیشتر گردید. به همین مناسبت شكایات زیادى در این مورد به آیه اللّه  بروجردى رسید. ایشان هم آقاى فلسفى (خطیب معروف) را مأمور مقابله با تبلیغات بهائیت نموده و به وى اجازه دادند تا بر علیه بهائیت بر منابر و حتى در سخنرانى هایى كه از رادیو پخش مى شد سخن بگویند.[189]

به این ترتیب سلسله سخنرانى هایى توسط آقاى فلسفى و دیگر وعاظ علیه بهائیت انجام گرفت كه منجر به آگاهى اقشار مختلف مردم نسبت به توطئه هاى بهائیت و نقش منافقانه و خیانت آمیز حكومت پهلوى در تعامل با این فرقه استعمارى گردید[190] و حظیره القدس - مركز بهائیان تهران - مورد هجوم مردم قرار گرفت. در این حركت بسیارى از مكان هاى مذهبى بهائیان نیز تخریب شد. بسیارى از مسلمانانى كه با تحریك یا كمك هاى مالى تظاهر به بهائى بودن كردند اعلام توبه نمودند، بهائیان نیز دست از جسارت آشكار برداشتند و به حالتى نیمه مخفى فرو رفتند و از تبلیغات آنان نیز كاسته شد در اثر این حركت تعدادى از بهائى ها از ایران رفتند. حكومت پهلوى براى حفظ موقعیت خویش ناگزیر به محدودكردن فعالیت هاى علنى بهائیان شد. به دستور شاه پزشك مخصوص بهائى او، سرلشكر عبدالكریم ایادى، مدت كوتاهى ایران را ترك كرد و در ایتالیا اقامت گزید و مقامات نظامى به ناچار در تخریب و تصرف حظیره القدس، یارى رساندند.[191] بدین ترتیب بهائیان كه امیدوار بودند در ابتداى سده اول به پیروزى برسند، با شكستى مواجه شدند كه دیگر نتوانستند مانند سابق ابراز وجود كنند.[192]

 



[183]. به نقل از: روح اللّه  حسینیان، بهائیت، رژیم پهلوى و مواضع علماء، فصلنامه مطالعات تاریخى ویژه نامه بهائیت، مؤسسه مطالعات و پژوهش هاى سیاسى، تابستان 1386، صص 11- 35.

[184]. پرونده كلاسه 185/2909 -21/11/23 دادسراى شاهرود، فجایع بهائیت یا واقعه قتل ابرقو.

[185]. پزشكى یهودى در كاشان به نام دكتر برجیس، بهائى شده بود و تبلیغ بهائیت مى كرد. او حتى به مسلمانانى كه بر ضد بهائیت اقدام مى كردند، داروى اشتباهى تجویز مى كرد، تا آنان را از میان بردارد. او فساد اخلاقى شدیدى نیز داشت و در پوشش طبابت به ناموس مردم تعدى مى كرد. ر.ك: سفیر سحر، سیدعلى سید كبارى، انتشارات بلیغات اسلامى، 1378، ص 91.

[186]. ر.ك: برگ هایى از تاریخ حوزه علمیه قم، رسول جعفریان، تهران: مركز اسناد انقلاب اسلامى، 1381، ص 92-91؛ انجمن حجتیه در بستر زمان، گفت و گو با طاهر احمدزاده، گزارش حجتیه، گروه تألیف باشگاه اندیشه، تهران: باشگاه اندیشه، 1384؛ سازمان هاى مذهبى - سیاسى ایران، رسول جعفریان، تهران: نشر دانش و اندیشه معاصر، 1385، صص 368-378.

[187]. ر.ك: سید محمدحسین منظورالاجداد، مرجعیت در عرصه اجتماع و سیاست، تهران: شیرازه، 1379، صص 499- 498.

[188]. خاطرات دكتر مهدى حائرى یزدى، به كوشش حبیب لاجوردى، تهران: نشر كتاب نادر، 1381، ص45.

[189]. بهائیت در ایران، پیشین، صص 249 ج 250.

[190]. برخى اخبار حكایت از برنامه سازمان یافته گروه بهائیت براى خروج اسناد مكتوب صوتى و تصویرى سخنرانى هاى افشاگرانه مرحوم فلسفى علیه بهائیت دارد.

ر.ك: پایگاه تحلیلى خبرى جهان، نوارهاى مرحوم فلسفى علیه بهائیت ناپدید شد، 8/7/1386.

[191]. جستارهایى از تاریخ بهائى گرى در ایران، پیشین، صص 2- 3.

[192]. جهت آگاهى بیشتر ر.ك: بهائیت، رژیم پهلوى و مواضع علما، روح اللّهحسینیان، فصلنامه مطالعات تاریخى، شماره 17 ویژه بهائیت، ص 11.


برچسب ها:بهائیت, پهلوی, ایت الله بروجردی, اسرائیل, مهدامرالله,

  |   دیدگاه ها ()

جستجو در عناوین مطالب

تبلیغات

کد تبلیغ در اینجا

نظرسنجی

سایت را چگونه ارزیابی می کنید؟





آمار سایت

  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

امکانات


TOOLS SALAVAT





logo-samandehi

نماد اعتماد درگاه Pay.ir

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic