صفحه اصلی نقشه سایت خوراک
سید کاظم رشتیبهائیت، دوست دشمن وطنتبعیض نژادی در بهائیتتقلب بهائیت از ادیان دیگردموکراسی و بهائیت 1مبالغه و فریبزندگی نامه شوقی ربانی1خادمان صهیونیسم
موضوعات
آمار
● آمار مطالب کل مطالب : 549 کل نظرات : 0 ● آمار کاربران افراد آنلاین : 5 تعداد اعضا : 0 ● آمار بازدید بازدید امروز : 883 بازدید دیروز : 2,022 بازدید کننده ارمزو : 43 بازدید کننده دیروز : 80 گوگل امروز : 0 گوگل دیروز : 0 بازدید هفته : 883 بازدید ماه : 883 بازدید سال : 29,994 بازدید کلی : 29,994 ● اطلاعات شما آی پی : 3.236.175.108 مروگر : سیستم عامل :
آرشیو
لینک های دوستان

هشت بهشت

میکائیل
:
بازدید : 2

هدف از تألیف "هشت بهشت"، طبق گفتار نویسندگان آن، عبارت است از: 1- بیان عقاید ازلیان؛ 2- ردّ طریقه بهائیت؛ 3- ذكر علل و اسباب تقسیم بابیه به دو گروه ازلی و بهائی؛ 4- بیان فلسفه مسلك جدید؛ 5- دادن اطلاعاتی راجع به تاریخ وقایع دوره اول بابیه؛ 6- شرح حال عده كثیری از قدمای این فرقه.
علت نام گذاری كتاب به هشت بهشت نیز، وجود هشت بابی است كه در این مجموعه شرح داده شده است
. [3] باب های هشت گانه كتاب از این قرار است: باب اول: در حقوق الهیه، باب دوم: در تهذیب اخلاق، باب سوم: در تدبیر و حكمت منزل، باب چهارم: در حقوق مدنیه، باب پنجم: در حقوق و نوامیس عامّه، باب ششم: در حقوق ملكوتیه، باب هفتم: در احوال قیامت و دلائل ظهور قائم آل محمد(ص)، و باب هشتم: در وقایع قیامت و ظهور نقطه بیان و اصحاب او. [4] .
از دیگر مطالب این كتاب می توان به عناوین زیر اشاره كرد: 1- مقدمه و بیان مختصری از شرح حال و زندگی آقاخان كرمانی و شیخ احمد روحی؛ 2- تعریف شریعت بیان؛ 3- خصایص و امتیازات آن؛ 4- دعاوی اهل بیان؛ 5- مناسبات این شرع با شرایع دیگر؛ 6- شرح حال حضرت ثمره؛
[5] 7- شرح حال عجل سامری [6] و سرانجام در خاتمه بیان شرح فتنه صیلم [7] آمده است.
كتاب "هشت بهشت" را درواقع می توان آینه تمام نمای یك گروه بدعت گذار و نو دینی دانست؛

 زیرا نویسندگان آن در جای جای كتاب درصددند این مدعا را بیان كنند كه دین مبین اسلام متعلق به زمان های گذشته است و آنچه نیاز بشر امروز است چیزی فراتر از اسلام و تعالیم آن است كه تعابیر و اضافات جدیدی را می طلبد. البته نویسندگان كتاب در نوشته خود تماماً از آیات و روایات اسلامی استفاده كرده، اما بر پیكر این همه، لباسی از تأویلات جدید پوشانده اند؛ تأویلاتی كه البته در درستی و بجایی آن ها جای هزاران حرف است. چنان كه وجود عناوینی همچون ظهور قائم آل محمد(ص)؛ عِجل (گوساله) سامری...، نشان دهنده آن است كه اینان تحت تأثیر ادبیات اسلامی در پی تأسیس مفاهیم دینی جدید بوده اند؛ گرایش و نحله ای كه البته هیچ گاه نتوانست در جامعه اسلامی ایران رشد و بالندگی طبیعی و معقول را بیابد و لاجرم، دانسته و ندانسته، ابزاری در دست قدرت های استعماری آن زمان گردید.
اما آنچه جنبش نودینی بابی - ازلی را به لحاظ تأثیر تاریخی، تا حدودی مؤثر و لاجرم دارای اهمیت بحث می سازد، حضور و نفوذ عده ای از هواداران (یا منسوبان به این) جنبش همچون یحیی دولت آبادی در بین مشروطه خواهان سكولار است.
اما باید توجه كرد كه متن "هشت بهشت" به گونه ای است كه خواننده را دچار سردرگمی و تحیّر می كند؛ زیرا نویسندگان آن، مدعی اند كه آیین بیان، تعریفی نو از اندیشه الهی است، اما خواننده نكته سنج آنچه در كتاب می خواند تغییرات ظاهری در عناوین و آداب اسلامی است. مثلاً در آیه "ما فرّطنا فی الكتاب من شی ء و لا رطباً و لا یابساً الا فی كتاب مبین و انّ فی البیان حكم كل شی ء كل شی ء احصیناه فی امام مبین"،
[8] لفظ مبین و بیان را دال بر دین جدید می دانند. اینان اصرار دارند كه بگویند آیین اختراعی شان جامع همه ادیان است [9] و در عین اینكه ناسخ ادیان دیگر نیست، [10] ادیان دیگر را مطرود می سازد. [11] از طرفی اعتراف كرده اند كه "دین اسلام، جامع و عقلانی است"، [12] ولی در عبارتی دیگر، بعضی از احكام اسلام مانند حجاب و حرمت شرب خمر را نسبی دانسته [13] و گفته اند: "... همچنین احكام شریعت اسلام مناسب به عصر جاهلی و عشایر و اقوام وحشی بادیه نشین است و هرگز مردم متمدن را سیراب نتواند كرد. " [14] .
آنان، با اینكه به عقلانیت اسلام معترف اند، در جایی نوشته اند: "دین [اسلام ] با عقل سازگار نیست و آن كس كه توانست دین را با عقل سازگار كند شیخ احمد احسائی بود و بعد از آن در ظهور بیان [مرام باب ]، روح شرع و حكمت، یكی شد. "
[15] .


[1] نسخه مورد مراجعه و استناد ما از این كتاب، نسخه چاپی آن است كه مشخصاً كتابشناسی آن چنین است: چاپ سربی، بی نا، بی تا، موجود در كتابخانه مؤسسه آموزشی - پژوهشی امام خمینی قم.
[2] در مقدمه هشت بهشت (ص الف) آمده است: "آقا سیدجواد كربلایی كه از حروف حیّ نقطه اول و مولد موطنش شیراز بوده است.
[3] هشت بهشت، ص29.
[4] نقطه بیان، مقصود علی محمد باب است.
[5] مقصود، میرزا یحیی صبح ازل است.
[6] منظور حسین علی بهاء، بیان گذار نحله بهائیت است.
[7] منظور، چگونگی انزوای صبح ازل است.
[8] این عبارت، تلفیقی از آیات 38 و 59 سوره انعام و 12 سوره یس است.
[9] در تعریف شریعت بیان، به این مطلب اشاره می كنند (هشت بهشت، ص2).
[10] همان جا.
[11] هشت بهشت، ص23؛ البته پیروان باب در بَدَشت (از توابع شاهرود) دین اسلام را منسوخ اعلام كرده اند. رك: سعید زاهد زاهدانی، همان، صص100-99.
[12] هشت بهشت، ص27.
[13] همان، ص3.
[14] همان، ص13.
[15] همان، ص19.

ارسال دیدگاه
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
آخرین مطالب ارسالی سایت
مطالب محبوب
مطالب تصادفی