صفحه اصلی نقشه سایت خوراک
كتابهای مقدس بهائینوکری استعماربهائیت و ارتباط آن با شیخیگریبهائیت، دوست دشمن وطن«باب» و جریان شناسی انحرافی «بابیت»2نقش کینیاز دالگورکی در بهائیت «ادوارد براون»جاسوس انگلیس کتاب پیر استعمار
موضوعات
آمار
● آمار مطالب کل مطالب : 549 کل نظرات : 0 ● آمار کاربران افراد آنلاین : 7 تعداد اعضا : 0 ● آمار بازدید بازدید امروز : 50 بازدید دیروز : 2,022 بازدید کننده ارمزو : 8 بازدید کننده دیروز : 80 گوگل امروز : 0 گوگل دیروز : 0 بازدید هفته : 50 بازدید ماه : 50 بازدید سال : 29,161 بازدید کلی : 29,161 ● اطلاعات شما آی پی : 54.236.62.49 مروگر : سیستم عامل :
آرشیو
لینک های دوستان

بهاییت و همجنس گرایی

میکائیل
:
بازدید : 0

همجنس گرایی از دیدگاه بزرگان بهائیت

مقصود از کلمه غلمان در این مورد رابطه جنسی شخص مذکّر با پسران است. حضرت ولیّ امراللّه در تبیین این حکم فرموده‌اند که مراد تحریم همه نوع روابط جنسی بین افراد هم جنس است. روابط جنسی بر حسب تعالیم بهائی منحصراً در ظلّ ازدواج حلّیّت دارد و بنیان جامعه بشری بر آن استوار است و مقصد از این تعالیم مبارکه حمایت و تقویت آن اساس الهی است؛ بنا بر این شریعت!؟ بهائی روابط جنسی را فقط بین زن و مردی که با یکدیگر ازدواج نموده باشند مشروع می شمارد.[1]

در توقیعی که حسب الامر حضرت ولیّ امراللّه تحریر یافته چنین مذکور است: هر قدر عشق و محبّت بین دو هم جنس شدید و خالص باشد، اگر به روابط جنسی منجر گردد نادرست و خطا است و اگر گفته شود که این روابط کمال مطلوب عشق و محبّت است چنین ادّعائی عذری است نامقبول. حضرت بهاءاللّه هر نوع انحراف و فساد اخلاقی را به کلّی تحریم فرموده‌اند و نیز رابطه نامشروع بین دو هم جنس را علاوه بر آنکه بر خلاف قانون طبیعت است از انحرافات اخلاقی محسوب فرموده‌اند؛ ابتلا به چنین بلیّه‌ای ثقلی عظیم بر روح هر فرد با وجدانی تحمیل می کند، امّا نفوس مبتلا قادرند که با مشاوره و مساعدت اطبّاء و اراده و سعی راسخ و دعا و مناجات بر این ضعف و مشکل فایق آیند.[2] 


                               



حضرت بهاءاللّه تعیین مقادیر حد زنا و لواط را به بیت العدل اعظم محوّل فرموده‌اند[3] "بهاءالله خیلی صریح و قاطع برعلیه این انحراف جنسی شرم آور صحبت کرده، همان طور که برعلیه زنا و کلاً اقدامات ضداخلاقی گفته است. ما باید تلاش و کمک کنیم تا روح ما بر این موارد غلبه کند"[4]

انجام فعالیت جنسی بین افراد همجنس غلط است. هیچ عذر و بهانه و توجیهی هم ندارد. هر نوع کار غیر اخلاقی از سوی بهاءاله منع شده است، و او روابط همجنس را این گونه می بیند، ضمن این که این کار خلاف طبیعت است. ارتکاب چنین عملی بار سنگینی بر روح انسانها است ولی با کمک و مشاوره پزشکان، با تلاش و پایداری، و از طریق دعا و توسل، روح می تواند بر این نقیصه غالب شود.[5]

همجنس گرایی برطبق آثار بهاءاله، از نظر معنوی مذموم است؛ این بدان معنی نیست که افرادی که چنین کاری انجام داده اند را نباید کمک و نصیحت کرد، نباید با آنها هم دردی کرد، بلکه این بدان معنی است که این را راه مجاز زندگی  نمی دانیم؛ این دیدگاه مورد پذیرش تمام جوامع بشری هم هست.[6]

"همجنس گرایی، از دید بهائی، امری مذموم و موجب رنج و عذاب فرد است؛ هر انسانی که مرتکب آن شده باشد باید از طریق دعا و یا هر وسیله دیگر به این نقیصه فایق آید."[7]

درباره موضوع... گرایش همجنس گرایی یکی از بهائیان ... چنین اقدامی مورد نکوهش بهاءالله است... این فرد باید رفتار خود را اصلاح کند... اگر تا 10 روز اصلاحی در رفتارش مشاهده نشده، باید حق رأی او گرفته شود.[8]

در بهائیت، محروم ساختن فرد از حق رأی، نوعی مجازات و تحقیر او محسوب می شود؛ در یک کلام، نوعی طرد است. بیت العدل این اقدام را به نوعی اخراج از جامعة بهائی می داند.

همجنس گرایی از دیدگاه بیت العدل:

امور جنسی غیرعادی فراوان است. برخی مردم عقیده دارند که همجنس گرایی غیرعادی نیست و باید به افراد اجازه داد تا با یک یا چند نفر با همجنس خود رابطه داشته باشند... ولی بهائیت، برعکس، با صراحت اعلام می دارد که همجنس گرایی کاملاً غیرطبیعی است و برای فرد مرتکب مشکل بزرگی است و باید فرد، چه زن و چه مرد، بر این مشکل فائق آید. تاثیر اجتماعی چنین نگرشی هم بسیار مهم است. هدف اولیه روابط جنسی بقای نسل است...[9]

حال عبارت بالا را که در آن بیت العدل می گوید روابط همجنس گرایانه غیراخلاقی است- زیرا برخلاف هدف اصلی روابط جنسی است- با عبارت زیر که آن ها از روابط جنسی بین دو جنس مخالف، که نمی توانند صاحب فرزند شوند، چشم پوشی می کنند؛ مقایسه کنید

"یک زوج که به دلیل ناتوانی فیزیکی نمی توانند صاحب فرزند شوند البته می توانند ازدواج کنند، زیرا تولید مثل تنها دلیل ازدواج نیست. ولی در عین حال این خلاف روح تعالیم بهائی است که یک زوج داوطلبانه تصمیم بگیرند هیچ گاه صاحب فرزند نشوند"[10]

بنابراین موضوع به روشنی یک تبعیض آشکار برعلیه روابط همجنس گرایان است؛ زیرا روابط جنسی بین دو غیر همجنس که شانس برای تولید مثل ندارند، از دید آثار بهائی، اشکالی ندارد. بهائیت همجنس گرایی را به عنوان یک پدیده طبیعی و یا دائمی نمی شناسد، بلکه آن را رفتاری غیرعادی تلقی می کند. بدون شک در آینده هم اصول ممانعت و مداوای آن ظاهر و پدیدار خواهد شد. درحال حاضر کسانی که مبتلا به این رفتار هستند باید به دنبال انتخاب راه زندگی خود باشند، یعنی ترک اعمال و رفتار همجنس گرایی.[11]

این قانون دلیل نمی شود که بهائیان همجنس گرایان را طرد کنند؛ اگر آنها بهائی نیستند دلیلی ندارد که از آنها بخواهیم تا قوانین بهائی را اطاعت کنند؛ همان طور که از یک غیر بهائی انتظار نداریم از خوردن نوشیدنی الکلی خودداری نماید.[12]

وضعیت توجه جنسی به فردی از جنس خود، و نه از جنس مخالف، از دید بهائیت، تحریف طبیعت انسانی، و مشکلی است که باید بر آن فایق آمد؛ بدون توجه به این که علت فیزیکی و روانی آن چه بوده است. هر فرد بهائی که از چنین ضعفی (همجنس گرایی) رنج می برد باید معالجه شود و باید به او کمک کرد تا بر این بیماری غلبه کند.[13]

و نهایتاً دربارة امکان ازدواج دو همجنس و تائید آن از سوی بیت العدل، بیت العدل عبارت عبدالبهاء را ذکر می کند: بدان که دستور ازدواج جاودانه است، تغییر و تبدیلی در آن نیست؛ این حکمی الهی و آسمانی است و هیچ تغییر و تبدیلی در آن نیست.[14]

نتیجه بحث:

همان طور که مشاهده شد بیت العدل نظریات خود را در حرمت همجنس گرایی تحت تاثیر بهائیان همجنس گرا و فشار از سوی آن ها به طور کلی تغییر داد و این امر را مجاز اعلام نمود اما این که چرا بیت العدل علی رغم نظر بزرگان بهائیت در حرمت همجنس گرایی آن را مجاز نمود جای بسی تعجب است... مسلماً در دنیای حاضر که بهائیت مترصد است تا به هر بهانه‌ای برای خود عِده و عُده‌ای دست و پا کند و تعداد پیروان خود را در آمار و ارقام افزون کند و بدین وسیله گسترش خود را نمایش دهد بروز چنین رفتارهایی برای جذب افرادی که در واقع به هیچ یک از ادیان الهی پایبند نیستند، یک موفقیت محسوب می‌شود.

در صورتی که هیچ یک از نهادهای رسمی مذهبی در هیچ یک از ادیان آسمانی، حاضر نشده اند در برابر عمل شنیع هم جنس گرایی سکوت کنند، نه کنیسه ها و نه کلیساها و نه مساجد و معابد مسلمانان، هیچ یک حاضر نیستند ازدواج دو هم جنس را ثبت کنند و تمام این نهادها، مخالفت قطعی خود را با چنین عملی ابراز داشته اند.

حال فرض کنید که هم جنس گرایان بخواهند برای رفتار خود، محملی دینی دست و پا کنند یا آن که در فضایی شبهه دینی، ازدواج خود را ثبت کنند، یا بعد از ازدواج! خود را به دینی معتقد نشان دهند؛ طبیعتاً به سراغ هیچ یک از ادیان آسمانی و الهی نخواهند رفت، چرا که از نظر آن ادیان، گناهی بسیار زشت مرتکب شده اند و از نظر برخی از آنان، حتی مستوجب مجازات اند.

در این میان، بهائیت با آغوشی باز به استقبال آنان رفته است و با عدم مخالفت خود با چنین عملی، در واقع چراغ سبزی به آنان نشان داده است تا اگر هیچ دین و مکتب و آیینی پذیرای آنان نبود، بتوانند در آغوش بهائیت جا خوش کنند و از این طریق، هم آرامشی نسبی کسب کنند که بالأخره به دینی متدین اند و هم در آمار و ارقام، تعداد بهائیان افزایش یابد.

با ادامه این سیاست از سوی جامعه بهائی، هیچ بعید نیست که در سال‌های آینده شاهد اقبال هم جنس گرایان به بهائیت باشیم و این البته نقشه حساب شده‌ای از سوی بیت العدل، برای افزودن بر آمار نفوس مؤمن! به بهائیت است.

نگارنده‌ی این سطور هیچ تعجب نخواهد کرد که در سال‌های آینده، از سوی بیت العدل و متفکرانی! چون عرفان ثابتی، زنا کردن به تجاوز به دختران خردسال تأویل و تفسیر شود و اساساً از سوی بهائیت آزادی جنسی اعلام شود و حتی هیچ بعید نیست که به پیروی از بعضی روان شناسان در سال‌های بعد، بیت العدل تصمیم به سکوت در برابر خیانت همسران به یکدیگر بگیرد و انحرافات جنسی را یکی پس از دیگری مباح کند... چرا که با این کار موفق خواهد شد، بخش عمده ای از منحرفان جنسی بی دین را به خود جذب کند و آمار خود را فزونی بخشد و بدین ترتیب، یکی از مولفه های دلیل تقریر که همان اقبال یک جامعه به یک آیین است را با جمع کردن عده ای هم جنس باز و منحرف را به دور خود فراهم کند...



[1] - حکم الغلمان، بند 107، ص 194

[2] - حکم الغلمان، بند 107، ص195

[3] - سؤال و جواب، فقره ٤9

[4] - شوقی افندی، 25 اکتبر 1945

[5] - شوقی افندی، 26مارس 1950

[6] - شوقی افندی، 21 مه 1954

[7] - شوقی افندی، 6 اکتبر 1954

[8] - شوقی افندی، 20 ژوئن 1953

[9] - بیت العدل جهانی، 16 مارس 1992

[10] - بیت العدل 3 نوامبر 1982

[11] - بیت العدل 22 مارس 1987

[12] - بیت العدل 16 مارس 1992

[13] - بیت العدل  11 سپتامبر 1995

[14] - بیت العدل جهانی، 5 ژوئن 1993

مطالب مرتبط
هژبر یزدانی
قیامت از دیدگاه بهائیت
دموکراسی و بهائیت 2
دموکراسی و بهائیت 1
هویدا و فراماسونری
سخنان عبدالبهاء در مونترال و نقد آن
شیخیه بستر پیدایش بابیت و بهائیت
مروری بر افکار شیخ احمد احسایی
ارسال دیدگاه
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
آخرین مطالب ارسالی سایت
مطالب محبوب
مطالب تصادفی