تبلیغات

کد تبلیغ در اینجا

بهائیت و امیر کبیر

نویسنده : میکائیل    |   تاریخ : 1392/05/31 08:26

طلایه دار مبارزه با بابیه و بهائیه

میرزا تقی خان معروف به امیر کبیر نخستین صدراعظم ناصرالدین شاه قاجار بود. او بعد از قائم مقام فراهانی تنها صدراعظم شاهان قاجار بود که واقعاً دلسوز کشور بود و با جان و دل کشور را اداره می کرد. در مدت سه سالی که عهده دار صدارت در دربار ناصرالدین شاه بود توانست بسیاری از ناکامی های دوره شاهان قبلی را جبران کند. او قبل از صدارت در دربار ناصرالدین شاه در دوره شاهان قبل حکم امیرنظام را داشت و با رشادت تمام در رکاب مرحوم عباس میرزا در مبارزه با ارتش پلید روسیه جهاد کرد و اگر بی کفایتی فتحعلیشاه قاجار در آن زمان نبود سپاه ایران به فرماندهی عباس میرزا و امیرنظام میرزا تقی خان بی شک در جنگ های مابین ارتش ایران و روسیه پیروز شده بود.


مبارزات امیر کبیر با فرقه ضاله بهائیت

میرزا تقی خان امیرکبیر توانسته بود در دوره صدارتش آرامش نسبی در کشوری که همواره بیم اغتشاش در آن میرفت (به علت بی کفایتی های شاهان قاجار) برقرار کند. در دوره محمد شاه قاجار بود که جوانی از شیراز به نام علی محمد بر اساس توهمات شیطانی پیش آمده ابتدا مدعای بابیت موعود نمود و سپس خود ادعای موعود بودن کرد و بعد از آن دعوی نبوت نمود!!! عده ای همچون یهودیان که اسلام را سدی در مقابل هوی و هوس خویش می دیدند از او حمایت کرده و با تزویر پیروانی برای او جمع کردند که عده ای اراذل و اوباش را تشکیل می دادند.
بعد از اوج گرفتن فتنه ی باب و دعوی بی مدرک او روحانیون شیعه مجلس مناظره ای با او تشکیل دادند. مناظره علی محمد با روحانیون شیعه معروف است که در محضر ولیعهد ناصرالدین میرزا برگزار شد و در آن باب حتی نتوانست به یکی از سوالات دینی آن ها پاسخ داد.بعد از آن بود که علی محمد توبه کرد واز ادعاهای خویش(به علت ترس) دست برداشت و زندانی شد.(متن مناظره علی محمد شیرازی و روحانیون شیعه و همچنین توبه نامه ی او در حال حاضر در کتابخانه ی ملی وجود دارد).
اما متأسفانه بعد از زندانی شدن علی محمد شیرازی لژهای یهودی فراماسونری و عمال دولت بریتانیا که فرصت را برای فتنه از دست رفته می دیدند میرزا حسین علی نوری را سرکار آوردند و او را به عنوان جانشین علی محمد شیرازی به نابخردان و پیروان او معرفی کردند و آن ها را علیه دولت ایران شوراندند بدین ترتیب عده ای اراذل و اوباش به عنوان پیروان باب آشوب و بلوا در کشور راه انداختند و طوری که امنیت کشور را تهدید کردند. مرحوم امیرکبیر که جز صلاح مردمان و مملکت خویش چیزی نمی خواست دستور سرکوب این اوباش را داد و فرمان انقلابی اعدام علی محمد را صادر کرد .اما چه سود که بداندیشان دربار ناصرالدین شاه بد امیر را می خواستند و در آخر این مرد شریف تاریخ را که در دوران صدارت 3 ساله اش روحی دوباره به پیکر بی جان کشور دمیده بود،سفاکانه به شهادت رساندند.

برچسب ها:امیر کبیر, بهائیت, مبارزه علیه بهائیت, ناصرالدین شاه, اعدام باب,

  |   دیدگاه ها ()

نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

جستجو در عناوین مطالب

تبلیغات

کد تبلیغ در اینجا

نظرسنجی

سایت را چگونه ارزیابی می کنید؟





آمار سایت

  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

امکانات


TOOLS SALAVAT





logo-samandehi

نماد اعتماد درگاه Pay.ir

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic